In de auto hadden we water en dekens meegenomen want je weet maar nooit onderweg. En ja hoor halverwege lag er een motorrijder op de grond, die was in het duister tegen een everzwijn aangereden die plots overstak. Everzwijn in de bosjes verdwenen, motor erachteraan gevallen en rijder op de grond beland. We zijn uitgestapt en hebben een uur bij de man doorgebracht, echt veel uitrichten konden we niet maar gelukkig wel dekens en water geven. De ambulance was inmiddels gebeld en nadat deze kwam is de man naar het ziekenhuis gebracht alwaar een gebroken sleutelbeen werd geconstateerd.
Na ruim een uur konden we onze weg vervolgen en kwamen om half negen op de top van de berg aan. Daar hebben we ons geïnstalleerd en wachten op de renners. Sommige waren al bezig aan hun tweede etappe. Het uitzicht boven was werkelijk adembenemend!!
De dag was prachtig, elke renner werd voor zover mogelijk, begroet, kreeg een glas water en kon even op adem komen. Soms had men een dekentje nodig of wat fruit of gewoon een beetje aandacht. De renners kwamen zeer verschillend naar boven, sommigen fit, anderen zaten er helemaal doorheen en lieten hun emoties de vrije loop. In een aantal gevallen heb ik mensen een Quantum Touch of T.O.M. behandeling gegeven waarna ze weer snel opknapten. En soms moest er een verbandje aangelegd worden of hadden ze behoefte aan een arm om de schouder.
Ik heb daar gestaan van half negen tot half acht in de avond, toen begon ik mijn voeten echt te voelen en mijn onderlip was verbrand en opgezet. Het was weer geweldig om mee te maken en volgend jaar hoop ik zeker weer van de partij te zijn!!